Stosowanie klauzuli nadużycia prawa podmiotowego

Stosowanie klauzuli nadużycia prawa podmiotowego - dłużniczka powoda znalazła sie w kręgu ustawowych spadkobierców po swym zmarłym ojcu, który pozostawił po sobie majątek (nieruchomości opisane powyżej), który na podstawie testamentu odziedziczyła po nim wnuczka S. W., Przekroczenie terminu przedawnienia jest znaczne, jeśli się zważy, że stosunkowo krótki 3-letni termin został przekroczony o prawie 4 lata. Nieuwzględnienie w tej sytuacji zarzutu przedawnienia godziłoby w pewność obrotu prawnego i bezpieczeństwo prawne obdarowanego. W kwestii natomiast naruszenia przez pozwaną nietykalności cielesnej w postaci otarć naskórka na kończynie prawej górnej powódki Sąd Okręgowy zauważył, że postępowanie dowodowe nie wykazało bezprawności tego działania. Nie może o tym decydować orzeczenie Sądu karnego, wobec warunkowego umorzenia postępowania wobec pozwanej (brak związania co do popełnienia przestępstwa - art. 11 KPC) i uniewinnienia jej co do czynu znieważenia. Zdaniem Sądu I instancji w omawianej sprawie okoliczności naruszenia dóbr osobistych należało oceniać w świetle zasad współżycia społecznego. Nikt bowiem nie może wymagać uszanowania jego dóbr osobistych w stopniu większym, niż sam dba o tego rodzaju dobra innych osób, gdyż postępuje niezgodnie z zasadami współżycia społecznego. Otóż 23 lipca 2010 r. doszło pomiędzy stronami do przepychanki, która następnie przerodziła się w szamotaninę, doprowadzającej do obrażeń ciała powódki. Nie można jednoznacznie określić do kogo należała rola napastnika, a kto był ofiarą zdarzenia. Pewne jest, że każda nich doznała wskazanych w stanie faktycznym sprawy uszczerbków. Zatem powódka żądając ochrony swych dóbr osobistych, sama nie szanowała dóbr osobistych pozwanej. Za takim wnioskiem przemawia okoliczność, że bez zgody szwagierki robiła jej zdjęcia, kiedy ta rano w niekompletnym stroju grabiła i podlewała swoja posesję, czy też w trakcie zdarzenia zaatakowała ją, doprowadzając do obrażeń ciała. Powyższe tym bardziej, że wcześniej powódka zachowywała się w stosunku do pozwanej prowokująco - przejeżdżała przez działkę szwagierki nagrywając ten fakt na telefonie komórkowym, robiła jej zdjęcia lub filmowała, gdy ta piła kawę w ogródku lub przebywała na podwórku. Niejednokrotnie była motorem powstałych pomiędzy stronami awantur, bez uzasadnionej potrzeby korzystała z przysługującej jej służebności, dokonując manifestacji tego. - naruszenie § 3 rozporządzenia z dnia 28 sierpnia 1982 r. w sprawie stawek, warunków przyznawania i wypłaty ryczałtu przysługującego sędziom i pracownikom sądowym za dokonanie oględzin oraz stawek należności kuratorów, w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia M W dniu 29 lipca 2010 r. Prezes URE wezwał powoda do przedłożenia oświadczenia, że zaprzestał naruszania warunku 2.1.1 udzielonej mu koncesji na obrót paliwami ciekłymi oraz do przedstawienia opisu działań jakie zrealizował w celu dostosowania stanu technicznego eksploatowanej stacji paliw do obowiązujących przepisów prawa oraz do przedstawienia dokumentów potwierdzających wykonanie prac dostosowawczych (K. 187-187V akt adm.). Pomimo prawidłowego doręczenia pisma powód nie udzielił odpowiedzi. Po ponownym wezwaniu przedłożył jedynie protokoły badań (...) zbiorników paliwowych stacji paliw mieszczących się w W. ul. (...), (K. 195-196V akt adm.) oraz cztery kopie świadectw legalizacji odmierzaczy paliw (K. 199-202V akt adm.). Powód wywodzi swoje roszczenie z faktu bezprawnego umieszczenia go w okresach od 1 do 10 sierpnia 1983 r., od 3 września do 27 października 1983 r., od 16 marca 1984 r. do 13 czerwca 1986 r. w Szpitalu (...) w R.